کی پشت دره؟

هر چند آیفونهای تصویری الان کارا رو راحت کردن، اما یه خرده تنبلی و مقدار زیادی حس کنجکاوی به ما میگه که کاش میشد تصویر اونایی که پشت در هستند رو یه جای دیگه هم دید.

مثلا بعد از زنگ زدن مهمان گرامی، برای چند ثانیه تصویرش توی تلویزیون دیده بشه (به شیوه تصویر در تصویر)، یا اینکه با استفاده از یه نرم افزار روی گوشی هوشمند، صاحبخونه بتونه روی گوشیش تصویر مهمونا رو ببینه.

حتی میشه یه بخشی رو هم برای ذخیره‌ی زنگهای از دست رفته اختصاص داد!

واضحه که کلیه پیشرفتهای علمی برای رسیدن به این هدف محقق شدن و فقط ساختن یه سخت افزار و رابط کاربری خوب بین آیفون تصویری و سایر گیرنده هاست (مثل تلویزیون، تلفن همراه، کامپیوتر و ...) که یه خرده همت می‌خواد.

گیاه شناسی هوشمند

به نظرم میشه یه برنامه داشت که با عکس گرفتن از برگ یه گیاه، اونو شناسایی کنه و مشخصاتشو به ما بده. مثل روشهایی که برای تشخیص هویت انسانها از اونا استفاده میشه.

نوشتن این برنامه خیلی هم ساده نیست و به تجربه‌ی کار در زمینه پردازش تصویر نیاز داره، اما مطمئنا نتیجه اش برای خیلیها؛ از جمله بچه ها، دانشجوها، کوهنوردا، کشاورزا و ... شگفت‌آور خواهد بود.

تصور کنید که تنها با گرفتن دوربین تلفن همراهتون به سمت یه برگ، می تونید اسمشو پیدا کنید و کلی اطلاعات مفید راجع بهش بدست بیارید.

در قابلمه، نه به همین سادگی

معمولا هر قابلمه ای برای خودش یه در داره که فقط و فقط یه در ساده‌س و در نوع پیشرفته‌اش یه سوراخ کوچولو هم داره که به مقدار محدودی بخار اجازه خروج میده.

به نظرم میشه یه در قابلمه‌ی نه چندان ساده داشت که کارای بیشتری انجام بده. مثلا بشه مقدار بخار خروجی از قابلمه رو با اون تنظیم کرد. یا اینکه بشه با پیش بینی یه مسیر خاص، بخارایی رو که روی در قابلمه میعان پیدا می کنن به داخل یا خارج از قابلمه هدایت کرد (بعد از گذاشتن درهای معمولی، باید این بخارها به داخل برگرده اما برای جلوگیری از سررفتن غذا، معمولا این درو کمی کج می ذارن که گاهی باعث میشه قطرات آب روی سطح گاز بریزه). حتی این در میتونه با طراحی خاصش جلوی سر رفتن محتویات داخل قابلمه رو بگیره. 

البته لازم نیست برای هر قابلمه ای یه در جدا ساخت، میشه همه‌ی قسمتهای اصلی و کنترل کننده رو برای سایز کوچیکتر ساخت و برای قابلمه‌های بزرگتر از قطعات جانبی که به بخش اصلی وصل میشن استفاده کرد.

حتی میشه روی اون جایی برای نصب یه همزن برقی با دور آهسته هم تعبیه کرد!

یادتون نره به نکات مهمی مثل سبک بودن و سهولت شستشو در طراحی همچین وسیله‌ای خیلی باید توجه کرد.

سوالهای سرگردان

به نظرم بد نیست یه شبکه اجتماعی بر مبنای سوالات ما شکل بگیره.

طرز کار این شبکه اینطوریه که بعد از عضو شدن می تونید سوالات خودتونو (با تعداد مشخص و طبق فرمول خاص با محدودیت تعداد کلمات) منتشر کنید. در ادامه اون سوال به صورت اتفاقی برای چند نفر فرستاده میشه.

افرادی که سوال رو دریافت می کنن باید به اون جواب بدن (مثلا میشه محدودیت تعداد کلمات رو اینجا هم گذاشت) و در صورت عدم پاسخگویی، طبق یه فرمول تعیین شده به تدریج از شبکه کنار گذاشته میشن.

پیشنهاد من اینه که عضویت همه به صورت ناشناس باشه و مثل بقیه شبکه های اجتماعی، توی اون اثری از ارتباطات مستقیم نباشه.

شاید بشه دریافت سوالات رو انتخابی کرد، به این معنی که بعد از مشخص کردن موضوعی مثل "خودرو"، فقط سوالات خودرویی برای شخص ارسال میشه.

مراکز مشاوره حقوقی (مشاوره اولیه)

اگر چه وکلای حقوقی همین الان هم خدمات مشاوره ای ارایه میدن، منتهی با توجه به گرفتاریها و کمبود وقتشون اغلب هزینه های بالایی صرفا برای مشاوره دریافت می کنن.

پیشنهاد من تاسیس کلینیکهای مشاوره حقوقی با حق المشاوره های پایینه. مبلغی که به راحتی بشه پرداختش کرد و آدما را برای پیدا کردن راههایی برای احقاق حقشون ترغیب کنه.

از ساز و کارهای قانونی تاسیس همچین مراکزی اطلاع ندارم. ولی مطمئنا منظورم این نیست که مشاوران این مراکز وکلای پایه یک و پایه دو باشن. باید برای کم کردن هزینه ها باید از فارغ التحصیلان رشته حقوق استفاده کرد. (شاید به آزمونهای سخت گیرانه در این زمینه خاص نیاز نباشه).

مسلمه که مشاوره ای که توی این مراکز داده میشه خیلی جامع و کامل نیست، ولی می تونه روشهای پیگیری حقوقی و شانسهای ممکن رو نشون بده.