ايده هايي . . . همينجوري

هر چند ماشينهاي دنده اتوماتيك مدتهاست كه توليد ميشن، اما (احتمالا) به خاطر مسايل مالي و هزينه بالاتر تهيه اينجور ماشينها، هنوز هم اغلب مردم از خودروهايي با سيستم تعويض دنده دستي استفاده مي كنن.

جعبه دنده ها (و سيستم انتقال قدرت از موتور به چرخها)، بر اساس قوانين ساده فيزيكي ساخته ميشن و وظيفه اونا تامين نيروي مورد نياز براي به حركت درآوردن يا حفظ سرعت اتوموبيله. انتخاب دنده مناسب براي حركت هم قطعا به دو عامل "سرعت خودرو" و "دور موتور" بستگي داره.

اگر چه خيليها به صورت تجربي و بدون آگاهي از رابطه اين دو پارامتر، استاد دنده كشي شدن و به خوبي هم رانندگي مي كنن؛ اما عده اي هم هستن كه بدون آگاهي از اين مساله و با حركت در دنده هاي "نابجا" باعث آسيب ديدن ماشين خودشون ميشن.

پيشنهاد مي كنم يه سيستمي طراحي و ساخته بشه كه با گرفتن اطلاعات دور موتور و سرعت خودرو، دنده‌ي مناسب براي حركت رو به راننده اعلام كنه. اين دستگاه رو بايد جوري ساخت كه بشه اونو حتي روي ماشينهاي قديمي هم نصب كرد.

شايد براي شما هم پيش اومده باشه كه خواسته باشين از يه مغازه يا يه شركت، به خاطر گرون فروشي شكايت كنيد. احتمالا اولين انگيزه هم خشم و عصبانيت شما و "لزوم تنبيه" فرد گرون فروشه. اما خيلي وقتا، به خاطر اينكه از محل اين شكايت، خيري به ما نميرسه، ازش صرف نظر مي كنيم. و البته اين شكايت نكردن باعث ادامه همون گرون فروشي ميشه.

به نظرم ميشه با اختصاص قسمتي از جريمه ي فرد متخلف، به شخص شاكي، انگيزه هاي بيشتري براي كنترل بازار در افراد بوجود آورد.

تصور كنيد كه به خاطر گزارش يه گرونفروشي ساده، علاوه بر تنبيه متخلف؛ معادل بهاي جنس مورد معامله رو هم پاداش بگيريد (مثلا)! اونوقت ديگه هيچ وقت از اقدام براي شكايتتون صرف نظر نمي كنيد!

البته اينكار زمين تا آسمون با آدمفروشي فرق داره . . . !

به نظرم بد نیست در کنار نشانگرهایی که جلوی داشبورد وجود داره (مثل نشانگر سرعت، دور موتور و ... ) یه جای کوچولو هم برای نشون دادن شتاب خودرو وجود داشته باشه.

شاید به نظر واجب نمیاد، ولی اطلاع از این کمیت فیزیکی خالی از لطف هم نیست!!

البته واضح و مبرهن است که شنیده شدن یک موسیفی آرامش بخش در داخل کابین آسانسور خیلی چیز خوبی است! اما بعضی وقتها خیلی هم خوب نیست. این موقعیتها رو تصور کنید:

1. نوزادتون رو با هزار زحمت خوابوندین و حالا برای رفتن به خونه مجبورید از آسانسور استفاده کنید.

2. یه جمع سوگوار که سوار آسانسور میشن و اتفاقا سازنده هم از به آهنگ شیش و هشت (صرفا جهت رضایت بیشتر مسافرین) روی محصولش استفاده کرده!

و شاید موقعیتهای مشابه دیگه که نشون میده باید یه کلید کنترل یا قطع صدا -برای همچین مواقعی- توی اتاقک آسانسور وجود داشته باشه.

يكي از مشكلات آرايشگرها (از نگاه من) دست و پاگير بودن سيمهاي سشوار و ماشينهاي اصلاح برقيه. محدود بودن طول اين سيمها و آويزون بودنشون، قدرت مانور رو از آرايشگر ميگيره و شايد براي مشتري هم مزاحمت ايجاد كنه.

به نظرم اگه سيم سشوار از بالا متصل بشه، تا حدودي اين مشكلات برطرف ميشه. فقط كافيه يه سيم كشي از طرف سقف انجام بشه و سيم كشي داخل دستگاه هم (براي تغيير مسير) يه تغيير كوچولو پيدا كنه.

فقط يه مساله مي مونه. سيم بايد به يه روشي هميشه به طرف بالا نگهداشته بشه. راه حل اونم ساده است. با يه بازوي فنر دار (شبيه نگهدارنده مته هاي دندونپزشكي يا مكانيزمي كه شيلنگ پمپ بنزينها رو جمع مي كنه) ميشه اين مشكل رو هم حل كرد. 

با اجراي اين طرح فقط كافيه كه آرايشگر دستشو بالا ببره، سشوار رو بياره و مشغول بشه. اينجوري روي ميز جلوي مشتري هم كمتر اشغال ميشه!

شايد علت اصلي مسواك نزدن خيليها، تنبلي باشه، اما مطمئنا فراموشي هم يكي از دلايل اصلي اونه.

پيشنهاد مي كنم كه در ساعتهاي مشخصي از شب (مثلا 9 براي بچه ها و 11 براي بزرگترها) يه مسواك كوچيك و چشمك زن يه گوشه صفحه تلوزيون نمايش داده بشه، چيزي شبيه علامتي كه قبل از پخش پيامهاي بازرگاني چشمك مي زنه.

اين علامت مي تونه يه نمايشگر زمان هم داشته باشه و بايد حداقل به مدت 5 دقيقه به صورت مداوم توي صفحه ديده بشه.

البته تاثير گذار بودن اين طرح وقتي بيشتر ميشه كه همه ي شبكه هاي تلوزيوني همزمان اين كار رو انجام بدن.

يكي از معايب انتخابات دوره اي براي مجالس، شوراها و ... اينه كه توي اين شيوه ي انتخابات راي داده شده، قابل پس گرفتن نيست. مثلا اگه يه نماينده اي راي آورد و بعد از يكسال مردم به اين نتيجه رسيدن كه اون نمي تونه كاري براشون بكنه، مجبور هستن تا پايان دوره نمايندگيش اونو تحمل كنن و عملا راهي براي پس گرفتن راي داده شده به اونو ندارن.

ميشه با طراحي يك سامانه ي راي گيري بدون محدوديت زماني، اين مشكل رو حل كرد. به طور خلاصه ميشه گفت كه هر نفر مي تونه بدون محدوديت زماني به نماينده يا كانديداي مورد نظرش راي بده يا راي خودش رو از اون پس بگيره. با اين روش ديگه انتخابات ادواري هم حذف ميشه و ميشه گفت انتخاب نماينده ها هميشه در حال اجراست.

هر نفر فقط يه تعداد محدوديي راي داره و مي تونه اونا رو بين نماينده هاي مورد نظرش تقسيم كنه. افرادي كه كانديداي نمايندگي ميشن، اسمشون وارد ليست ميشه و مردم مي تونن به اونا راي بدن. هر كس هم كه بحد نصاب رسيد خودبخود نماينده ميشه. نماينده هايي كه به علت كم كاري از چشم مردم مي افتن، كم كم رايشون رو از دست ميدن و ديگه نماينده نخواهند بود.

از مزاياي اين سيستم ميشه به رقابت براي كار بيشتر و حذف هزينه هاي انتخابات سنتي اشاره كرد. البته اين روش به امنيت بالايي هم نياز داره كه با رشد تكنولوژي زياد جاي نگراني نداره.

زياد كار كردن با موس، باعث ناراحتي توي قسمت مچ دست ميشه؛ چيزي كه شايد خيلي از ماها تجربه اش رو داريم. اين در حاليه كه بشر براي مدتهاي طولاني از قلم استفاده مي كرده و ظاهرا هيچ مشكل جدي هم براش پيش نمي اومده.

استفاده از قلم نوري يا موسهاي ارگونوميك مي تونه راه حل خوبي باشه، اما همه كه از اين پولا ندارن!!

به نظرم ميشه با دادن يه زاويه حدود 30 تا 45 درجه به كف موس - به شكلي كه دست حالت گرفتن يه مداد رو بگيره - تا حدودي اين مشكل رو حل كرد. البته در اين صورت كارخانه سازنده بايد زحمت اين تغييرات مختصر رو به خودش بده.

براي اينكه درك بهتري از راحت بودن اين وضعيت داشته باشيد، مي تونيد همينجوري كه موس توي دستتونه، دستتون رو حدود 40 درجه به سمت راست (اگه راست دست هستيد) بپيچونيد! 

شايد هم بشه يه وسيله ي جانبي براي همين موسها ساخت و اونا رو ارگونوميك كرد.

شاید حوصله نداشته باشید برای شستن چند تیکه ظرف، پیش بند ببندید و جلوی ظرفشویی مشغول شستشو بشید؛ که در اینصورت خیس و آلوده شدن لباساتون هم اصلا دور از ذهن نیست! به نظر من میشه یه جور محافظ برای سینک ظرفشویی درست کرد که همین وظیفه رو انجام بده. یه صفحه محافظ پلاستیکی یا پارچه ای که بشه اونو موقع نیاز از جلوی سینک بیرون کشید. ساده ترین راه اینه که به صورت کشویی بیرون بیاد و درست بین شما و لگن سینک ظرفشویی قد علم کنه! عرضش هم باید به اندازه ای باشه که مزاحم شستشو نشه. ساختنش کار سختی به نظر نمیاد و شاید خودتون هم بتونید با کمی خلاقیت یکی درست کنید!

خيلي از مجموعه هاي تلويزيوني و كارتونها هستند كه آخرين قسمت اونا رو نديديم! پيشنهاد مي كنم يه روز در سال، شبكه هاي تلوزيوني فقط آخرين قسمت سريالهايي كه تا حالا پخش شدن رو دوباره نشون بدن.

پسر شجاع، هاچ زنبور عسل، چوبين، جنگ سرد، ارتش سري، روزي روزگاري، سربداران و ... !

به نظرم روزي به ياد موندني ميشه.

به نظرم بد نيست يه سري فروشگاههاي تخصصي ميوه و تره بار، به سبك و سياق فروشگاههاي زنجيره اي (سوپرماركتها، رستورانها و ...) شكل بگيره. چيزي كه توي اين فروشگاهها فروخته ميشه، فقط ميوه، سبزي و تره بار تازه است.

خاصيت همچين فروشگاههايي، اينه كه مديريت يكپارچه دارن و مشتري خيالش راحته كه از هر كدوم اونا كه خريد كنه، به هدفش ميرسه. همه ي محصولات طبق استاندارد خاص فروشگاه بسته بندي ميشن. 

كاراي زيادي هم ميشه براي خاص تر شدن اين فروشگاهها كرد. مثلا محصولات با كيفيتهاي مختلف و در بسته بندي هاي متفاوت، كنار هم چيده ميشن و مشتري مي تونه همونجا مقايسه و انتخاب كنه. سبزي ها هم به صورتهاي مختلفي مي تونن عرضه بشن: فله اي و شسته نشده، بسته بندي شده، آماده مصرف و ... بخشي هم براي فروش ميوه به صورت دانه اي و آماده ي مصرف اختصاص داده بشه بد نيست (اينجا).

به نظرم با يه نگاه تخصصي و مشتري مدارانه، ميشه ايده هاي زيادي روي ميشه توي اين فروشگاهها پياده كرد.

نمي دونم اهل قهوه هاي آماده هستيد يا نه! منظورم بيشتر بسته هاي يك نفره است. خيلي وقتا پيش اومده كه بعد از ريختن پودر قهوه داخل فنجون، تازه متوجه شدم چيزي براي همزدن اون دم دست نيست!

به نظرم ميشه يه دونه قاشق كوچولو هم داخل اين بسته ها گذاشت تا دغدغه ي مشتري واسه هم زدن قهوه ي فوريش مرتفع بشه!!

البته بهتره اين قاشق پلاستيكي نباشه.